Archive for the ‘Uncategorized’ Category

තර්ජන , ප්‍රකාශන නිදහස සහ බ්ලොග් අවකාශය 2

අප ලියූ තර්ජන තර්ජන , ප්‍රකාශන නිදහස සහ බ්ලොග් අවකාශය ලිපියට ලැබී තිබූ සමහර ප්‍රතිචාර දෙස බැලූ විට පෙනී ගියේ ඒවා මගින් අප සිටින්නේ කාගේ පිලේ යන්න දැයි ප්‍රශ්න කරන අතරේ හුදු පුද්ගල විවේචන එල්ල කරන බවත්ය. ඒ අතරින් මියගිය මහාචාර්ය සමරනායක මහතා හට අපහාස කරමින් ලියැවුණු ප්‍රතිචාර මකා ඉවත් කරන්නට සිදුවිය. එහෙත් ඒ පිළිබඳව වැඩි දුර ලියන්නට නොයන්නේ බ්ලොග් අවකාශයට සදාචාරය උගන්නන්නට අප උත්සහ නොකරන බැවිනි. මන්ද බ්ලොග් අවකාශය නිරූපනය කරන්නේ අපට එදිනෙදා හමුවන සමාජයේ කොටසක් වන බැවිනි.

අප කාගේ පිලේ ද යන්න හෙවත් කාට හරි කඩේ යනවා දැයි බවත් ප්‍රශ්නයක් මතුව තිබේ. මේ යුගයේ තවත් ජනප්‍රිය ප්‍රශ්නයක් වන එය ඇසීමෙන් සියලු ගැටලු නිරාකරණය නොවන වග මතක් කර දීමට අපට සිදු වේ.එම ලියවිල්ල සැලකිල්ලෙන් කියවා බැලුවහොත් අප මතු කරන්නට හදන කාරණාව වටහා ගත හැක. අප සිටින්නේ භාෂණයේ නිදහස පැත්තතේය. රාඦාණ්ඩුවක් මෙන් රජතුමාට එහෙයි කියාගෙන ජීව්ත් වීම පරමාදර්ශය කොටගත් ජීවිත වලට කණට ගසන්නන්නේ පිලේය. එම නිසා අහිංසකයින් වගේ පෙනෙන තක්කඩියන්, බඩු ගසන්නන් ඇතුලු සියලු දෙනා හට (පෙරදිග සුලං ට අනුව ) රිදවීම වැලැක්විය නොහැක. ඒ රිදවීම අප හට ආතල් එකක් නොව සමාජ සංවේදනය උදෙසා ඉටු කරන්නකි. අද දවසේ දී රෝහිත භාෂණ ලා රට හැර ගොසිනි. එය අපට පෙන්නුම් කරන්නේ අප වටා ඇති නිදහසේ සීමාවයි. එම නිසා අපට ඒ වෙනුවෙන් හඬක් නැගීමට අවශ්‍යව තිබේ. යුගයේ ජනප්‍රිය ප්‍රශ්නය වන “ඔයා ඉන්නෙ කාගේ පැත්තේ” අසමින් අප වෙත එන අයට කියන්නට ඇත්තේ කුමක්දැයි අප නොදනිමු. මන්ද එයට දෙන පිළිතුර කුමනාකාරයේ වුවත් අවි අමෝරා නැගී සිටීමට ප්‍රශ්න අසනා පාර්ශවය සූදානම් බැවිනි.

මේ සංවාදයට ලසන්ත ඈදා ගත්තතේ ඇයි ද යන්නත් තවත් ප්‍රශ්නයක් වී ඇත. නැවත වතාවක් ලිපිය සැලකිලෙන් කියවා බලන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි.

“ලසන්ත ඝාතනය ගැන බ්ලොග් කරුවන් ලෙස අප හඬක් නැගිය යුතුව තිබුනේ යැයි සහෝදර බ්ලොග් කරුවකු අප හා පැවසීය. නමුදු එය ඉෂ්ඨ නොවීය. මන්ද යත් ලසන්ත දේශපාලනික වූ බැවිනි. මෙතරම් දේශපාලනී කරණය වූ රටකදී ලසන්ත දේශපාලනික චරිතයක් වීම නිසා මිනිසුන්ගේ ජිවත් වීමේ නිදහස ද , ප්‍රකාශන නිදහස ද , යටපත් වන්නේ යැයි බොහෝ අය උපකල්පලනය කල බැවින් සාමූහිකව එයට එරෙහි වීමක් කරන්නට තරම් පෙළඹවීමක් කරන්නට අපට නොහැකි විය. ලසන්ත මෙතැනට අතුරු කතාවක් ලෙස ඈදා ගත්තේ බ්ලොග් කරුවකු මෙවැනි ඉරණමකට මුහුණ දුනහොත් ඊට ප්‍රතිචාර කුමන විදියේ වනු ඇතිදැයි නිගමනය කරගන්නනට සාධක එම සිද්ධි වලින් උකහා ගත හැකි බැවිනි. ”

උපුටනය – මුල් ලිපිය

ලසන්ත ගේ නම සමග කියවන ඔබට යම් කිසි ගැටුමක් ඇත්නම් ඒ වෙනුවට ඔබ කැමති කෙනෙකුගේ නම ආදේශ කර ගන්නා ලෙස ඉල්ලමු. මන්ද ලසන්ත දේශපාලනික වූ බැවින් එය සාධාරණිකරණය කරන්නට සැදී පැහැදෙන අයට මේ සමාජය ඇද වැටී තිබෙන්නා වූ ඛේදවාචකය ගම්‍ය නොවන බැවිනි. ලසන්ත වෙනුවට ආදේශ කර ගත හැකි ජීවත් ව සිටින , නොසිටින නම් ලැයිස්තුවක් මෙතැන පල කල හැක. ලසන්ත සමග දේශපාලනික 100% එකඟතාවයක් නොමැති වුවද, අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ වරදට මිනිසුන්ගේ ජීවත් වීමේ අයිතිය උදුරා ගැනීම යුක්ති සහගත දැයි අපට ගැටලුවකි. ප්‍රතිචාර වල තිබූ පරිදි තමන්ට නොදිරවන බ්ලොග් කරුවන් හා යුධ වැදීමේ සීමාව කොතැනින් නිමා විය යුතු දැයි නැවත වතාවක් ප්‍රශ්න කිරීමට අපට අවශ්‍යය විය. එමෙන්ම නොයෙකුත් ආකාරයේ තර්ජන වලටද , අනන්‍යතා එළිදරව් වීම හරහා මානසීක පීඩා වලට මුහුණ දුන් බ්ලොග් කරුවන් ද අප අතර ඇත. නැවත වතාවක් මේ ලියවීම ඒ වෙනුවෙනි.

ආගන්තුකයා හට ස්තූතියි

“දියත් කුලේ අපි” බ්ලොග් අඩවියේ පලවූ ලිපිය පිළිබඳව අවංක අදහස් දැක්වූ ආගන්තුකයා හට ස්තූතියි.

 

ආගන්තුකයා said…
ඇත්තටම සමාව ඉල්ලන්න ඕනි වැඩක් තමා.. මේක මම උපුටා ගත්තේ වින්දන සහෘදයා කරපු කතාවකින්.. පාලිතට පුරුදු ඇත්තේ ඒ කතාව කරන වෙලාවෙ එයත් එතන හිටපු නිසා වෙන්න ඇති.. (රාජකීය කලා සංසදයේ එතුමාගේ ස්තුති කතාවෙදි ) මම උපුටා ගත්තේ ලේඛනයකින් බව නොදැන සිටි නිසා මම රචකයාගේ නම සඳහන් කලේ නැත… සමාව….

Palitha said…
උඔට ටිකක් අමතක වෙලා, වින්දන මේක මුලින්ම ලියලා තිබුනේ සියපතක උදානය සමරු කලාපයේ, ඒකයි පටලැවුනේ.
‍කොහොමවුනත් අවුලක් නෑ මචං. උඹ ඒ ලිපිය දැම්මේ මිනිස්සුන්ගේ ඔළුව පළල් කරන්නේ. අරමුන හොද නිසා ඔය වගේ වැරදි එච්චර හිතන්න ඕන නෑ. මිනිස්සුන්ගේ මනුස්සකම් අමතක කරන්න, පටු කරන්න තමන්ගේ බ්ලොග් එකේ පත්තර කොපි කර කර දාන එවුන් ඉන්න එකේ උඹව අධෛර්යමත් කරන එක කොහොමටත් කරන්න බැරි වැඩක්. වැරදි අවම කරගනිමින් අපි විදින, විදපු දේවල් ලෝකෙත් එක්ක බෙදා ගැනීමට ගත්ත උත්සාහය අත්හරින්න එපා.
අමනුස්සකම්වලට එරෙහි සටනට කොන්දේසි නෑ

කොපි කිරීම : ආගන්තුකයා හට

“දියත් කුලේ අපි” නම් බ්ලොග් අඩවියේ පලවූ ලිපිය හා සබැදේ.එම ලිපියේ නිර්මාණය පහත දක්වමි.

මගේ ගෙදර සාලයක් ඇත…

එහි පිංතූර එල්ලන බිත්තියක් ඇත…

තාත්තාගේ පිංතූරයක් එහි එල්වා ඇත…

නමුත්….

එය රාමුවකින් වටවී ඇත…

එහි සීයාගේ පින්තූරයක් එල්වා ඇත…

එයද රාමුවකින් වටවී ඇත…

එහි එල්වා ඇති මවගේ පිංතූරයද

රාමුවකින් වටවී ඇත…

එහි මගේ පින්තූරයද එල්වා ඇත…

එය රාමුවකින් වටවිය යුතුව නැත…

නමුත්….

එය වටාද රාමුවක් ඇත..

 දැන් පහත නිර්මාණය දෙස බලන්න

“අපේ ගෙදර තිබුණා

අපේ සීයගේ පින්තූරයක් ….

ඒක වටේ හතරැස් රාමුවක්……

අපේ තාත්තා කියන විදිහට

තාත්ත ගේ සීයගෙ පින්තූරෙ වටෙත්

තිබිල තියෙන්නෙ

හතරැස් රාමුවක්….

ඇයි අපේ තාත්ත…..

තාත්ත ගේ පින්තූරෙ වටෙත්

හතරැස් රාමුවක්….

එතකොට ,

මම ……”

උපුටා ගැනීම

සියපතක උදානය සමරු කලාපයෙනි

(රාජකීය විද්‍යාලයීය කලා උළෙල 2002)

රචකයා – වින්දන විධුර කුමාර කහඳගේ

 

නිර්මාණය අමු අමුවේ කොපි නොකල පමණින් සාධාරණ යැයි නොසිතමි. අවම වශයෙන් සැබෑ නිර්මාපකයා ගැන සඳහනක් හෝ කලේ නම් වටින බව මගේ අදහසයි. මෙය ඉදිරිපත් කලේ මඩ ගැසීමේ අරමුණින් නොව සැබෑ නිර්මාපකයා වූ වින්දන විධුර කුමාර කහඳගේ හට සාධාරණයක් ඉටු කිරීමේ චේතනාවෙනි.

ස්තූතියි

ජීවිතය සුලු කොට තකන්න එපා

මීට අුරුද්දකට පෙර අපේ බ්ලොග් කරුවකු වූ යසරුවන් මිය ගියේ දිය ඇල්ලක
නාන්නට ගොසිනි. එය අප එක වර කම්පනයට පත් කල සිදුවීමක් විය. නැවතත් ඒ
මතකය හා ශෝකය වැඩි වූයේ මේ සිංහල අවුරුදු දින මගේ හොදම මිතුරකුගේ එකම
සොයුරා දියේ ගිලීමෙන් මිය ගිය බැවිනි.

සෙසු අයගේ අවවාද නොතකා ගිය මේ ගමන නිසා අද අපට ඉතිරිව ඇත්තේ වේදනාව පමණි. මීට අමතරව අපේ ගමේ තවත් තරුණයන් දෙදෙනෙක් එදිනම දියේ ගිලී මිය ගියහ. ඔවුන්
සිටියේ අධික බී මතිනි.

මෙය එක්තරා ඉල්ලීමකි. කරූණාකර ඔබේ ජීවිත අනවශ්‍ය අවදානමකට ලක් කරන්න එපා.

භාෂණ ත්‍රස්තවාදියෙකු වී තිබේ

රෝහිත භාෂණ සිංහල කොටියෙක් යැයි නම් කල වෙබ් අඩවි සටහනක් දුටුවේ
යම් කලකට පෙරය. භාෂණ ත්‍රස්වාදියෙක් යැයි නම් කල සැනසීම දේශ ප්‍රේමයෙන්
ඔද වැඩී ගිය සමාජයට ඉතා ලෙහෙසි කරුණකි. නමුත් භාෂණ ගේ සියලු මතවාද හා
එකඟ නොවූ පමණින් අපට ඔහු ත්‍රස්තවාදියෙකු යැයි නම් කල හැකිද?

නූතන ලාංකීය සමාජයේ රජය විවේචනය හෝ පවතින ක්‍රමයට අනුගත නොවීම
බරපතල අපරාධයක් ලෙස සැලකේ. එහෙත් ත්‍රස්තවාදය සිය එකම සතුරා ලෙස
සලකමින්, ජඩ දේශපාලයනට එරෙහි වන්නන් දුටු කල පොලු අමෝරා ගන්නා
ලාංකේය ජන සමාජයට භාෂණ ත්‍රස්තවාදියකු ලෙස පෙනීම පුදුමටක් නොවේ.

යසරුවන් ගුණතිලක වෙනුවෙනි

නාඳුනන කවියා ගෙන්

මේ පද වැල් කිහිපය ලැබුනේ විද්‍යුත් තෑපැලෙනි. එවූ පුද්ගලයා එය “නන්නාඳුනන කවියෙක්” ගෙන් යැයි සටහන් තබා තිබුණි. ලියුවේ කවුරුන් වුවද එය උපුටා තබමි.

වන්නියේ යුද අගල් තුල

කඳු ගැසෙන යෞව්වනය මත

නියඟලා මල් පිපෙයි එක යායට

 

ඊසාන මෝසමේ බීරුමෙන්

වෙන් කෙරුනාට උතුරේ කඳුලු දකුණින්

තෙත බරිත ලේ සුවඳ හමනවා

වැස්සට දෙස් තියන

අහසට හූල්ලන

හාරිස්පත්තුවේ

අඟුණුකොල පැලැස්සේ

බුලත් කොහුපිටියේ

අම්මලාගේ නැහැ සිදුරු විනිවිද

ගැඹුරු හද පතුලටම

 

වර්ග කිලෝමීටරයක්

ඉදිරියට යන්න

යසවතී ගෙ කොලුවා ඇද වැටුනා

තවත් සිය ගානක් එක්ක

ඔල්වරසන් නගන

රූපවාහිනියවත් දන්නෙ නෑ

වැලලෙන්න බිම් අඟලක් නැති වග  

උපතින්ම සිංහල

ඒ කොලු ගැටවුනට

 

වගේ වගක් නැති කොළඹ

සව්දිය පුරනවා

අලුත් අවුරුද්දට

පෙන දදා උතුරද්දි කිරි මුට්ටි

කිලිනොච්චියේ ගලනවා

පෙරදාක කිරි කර පෙවුණු

ලේ කඳුලු

සිංහල ද දෙමළ ද

සොයාගත නොහැකිය වෙන්කර

 

ජීවිතේ මල්

යුද්ධෙ දියෙන කල්

දියවන්නාවට නැවුනු

වැටකෙයියා අත්තක ඉඳන්

කපුටෙක් කියනවා

සිංදුවක්

හෘද සාක්ෂිය අහිවූ සමාජය

මේ සටහන ලියන්නේ බූන්දි යේ පලව තිබූ ලිපියක් දැකීමෙනි. එය පලවන කාරණාවයි. දෙවැන්න කරුණා අම්මාන් සමග අපේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන් කරේ අත දමාගෙන නැටූ බව පලව තිබූ පුවතක් දැකීමෙනි. මුල් ලිපියෙහි කියා තිබුණු පරදිද්දෙන්ම අප ජීවත්වන්නේ මිය ගියවුන් උදෙසා යුක්තිය ඉටු නොවන සමාජයකය.

ඝාතනය යනු අපරාධයකි. නමුත් ඝාතනයන් අමතක කොට, යුක්තිය පසිඳලීම පසෙක ලා ඝාතකයින් හා සහජීවනයට හුරුවීම ඊටත් වඩා සාපරාධයකි.

ඒ උපුටා ගැනීම මුල් ලිපියෙනි. කරුණා අම්මාන් ගැන මතකයන් අද වන පිලුණු වී හමාරය. යුගයේ එවැන්නන් හා සහජීවනය ජීවත් වීමේ නිසා මාර්ගය ලෙස සැලකේ. එවිට මිය ගියවුන් උදෙසා යුක්තිය???? ලංකාවේ ජන සමාජයට හෘද සාක්ෂියක් නොමැත්තේ ඇයි දැයි අපට සැම විටම පැන නගින ගැටලුවකි. හෘද සාක්ෂියක් සතුව ජීවත් වීම යුගයේ ක්‍රමය නොවනවා වන්නට පුලුවන. නමුත් ලාංකේය ජන සමාජය තුල ඇති කල තුවාල සුවපත් කරන්නට මීනී මරුවන් හා එරෙහි වන්නට අපට නොහැකි වී ඇත්තේ ඇයි????

89 මව්වරුන්, පියවරුන් තවමත් වැලපේ. අතුරුදන් වූවන් ගේ මව්පියන් හට අදද යුක්තිය ඉටු වී නොමැත. ඩිලාන් පෙරේරා සිය හෘද සාක්ෂිය පසෙක තබා සහජීවනයට හුරු වූවේය. සමාජය සතු තුවාල සුවපත් කරන්නට නම් යුක්තිය ඉටු විය යුත්තේය. නමුදු අද දවසේ අපේ දේශපාලන නඩයට කරුණා අම්මාන් තවත් ගජ මිතුරෙකි. කාලය විසින් යුක්තිය සහ සාධාරණය සඳහා වන නිර්වචනයන් ලාංකීය භූමිය තුල වෙනස් වී ඇත්තේය. කලක දී මිනී මරුවන් අද වන විට අප ඉදිරියේ සිනා පාමින් සිටිති. ඔවුන් හා පෙරලා සිනහ නොවීම යුගයේ දී දේශ ද්‍රොහී කමකි.

මා සඳහන් කල මුල් ලිපියෙහි රචිකාවිය හඬා වැලපෙන්නේ යුක්තිය වෙනුවෙනි. නමුදු ඒ යුක්තිය හුදෙක් බලාපොරොත්තුවක් බවට පත්ව ඇති අතර සිය එදිනෙදා කාර්යන් සමග සිත යොමා සිටින අවශේෂ සමාජයට සංවේදනය වන්නේද නැත. මියගිය වුන් ගේ සමීපතමයන් හට ඇරෙන්නට ඒ වෙනුවෙන් කැපවන සමාජ ව්‍යාපාර අද දවසේ දී අප හමුවේ මුණ නොගැසෙන්නේ එබැවිනි.

විසිරුණු කල්පනාවන් අතරදේ දී කලකට ඉහත දිවයිනේ පලවූ ඡායාරූපයක් මගේ මතකයට නැගෙයි. ඒ ඇඹිලිපිටිය මහ විදුහලේ සිසුන් ඝාතනයට වැරදිකරු බවට උසාවියෙන් තීරණය කර බන්ධනාගාරය දක්වා කැඳවාගෙන යන එම විදුහලේ විදුහල්පතිව සිටි දයානන්ද ලොකූගලප්පත්ති නම් මීනිමරුවාගේ සිනාසෙන ඡායාරූපයකි. එම ඡායාරූපයේ ශීර්ෂය වූයේ “මීනිමරුවොත් සිනාසෙති” . එයට යටින් අති සංවේදී වැකි පෙලක් සටහන් කොට තිබුණි. සාධාරණත්වයේ නාමයෙන් තවත් එවැනි මීනි මරුවන් ගණනාවක් යුක්තිය ඉදිරියට ගෙන ආ යුතු වුවද සමාජය එය අමතක කර දමා නිසොල්මනේ සිටියි.

අවසානයේ අප සිතට නැගෙන ගැටලුව එය ලාංකීය ජන සමාජයේ හෘද සාක්ෂිය අහිමි වීමද නැතහොත් නපුංසක භාවයද යන්නයි. කාරණාව කුමක් වුවද කලකට ඉහත රෝහිත භාෂණ ගේ වැකියකින් නැවතීමේ තිත තබමි.

“ජීවත්ව සිටින වුන් නිදිගත් සමාජයක මළවුන් වෙනුවෙන් කිසිදා යුක්තිය ඉටු නොවේ”

Facebook දේශප්‍රේමය : (පරිවර්තනයකි)

මේ ලිපිය http://suranga.wordpress.com බ්ලොග් අඩවියේ පලවූ ලිපියක පරිවර්තනයකි. මුල් ලිපිය සඳහා :

අන්තර්ජාලයට පිවිසීමට පසු ගිය මාස කිහිපය තුල මට හට නොහැකි වූ නමුදු අතරින් පතර අන්තර්ජාලයට පිවිසුණෙමි. ඒ අතරතුර මා නීරීක්ෂණය කල අමුතු සිදුවීමක් වූයේ facebook හි profile picture එක වෙනස් කල තිබූ ප්‍රමාණයයි. බොහෝ පින්තූර වල අඩංගුව තිබුනේ ජාතික ධජය නොයෙකුත් ආකාර වලනි. මේ කුමන අරුමයක්දැයි සිතා ගැනීමට මට දිනක් දෙකක් ගත විය. අපේ රණ විරුවන් තවත් ත්‍රස්තවාදී තිප්පලක් තම ග්‍රහණයට ගෙන ඇත. එම අනුව රණ විරුවන් හට කෘතවේදීත්වය පල කරනු උදෙසා මේ ක්‍රියාව සිදු කර ඇත. තවද ප්‍රතිචාර දහස් ගණනින් එක් කර ඇත. මේ සඳහා බොහෝ විට පෙරමුණ ගෙන තිබුනේ විදෙස් රටවල ජීවත් වන ලාංකිකයන් වීම කැපී පෙනුනි.

එම අනුව යුධ පෙරමුණේ සිය දිවි පරදුවට තබා සටන් වදින සොල්දාදුවන් මීළඟ වතාවේ තම බලැක්බෙරි දුරකථනයෙන් facebook අඩවියට පිවිසි විට, ඔවුනට විශාල සතුටක් දැනෙනු ඇත. යුද්ධයෙන් සිය පුතුන්, ස්වාමියා , සහෝදරයා අහිමි වූවන් හට සහනයක් දැනෙනු ඇත. සිය නිවස පෝෂණය කල සහෘදයා අහිමි වීම විඳ දරා ගැනීමට මේ ඔන් ලයින් දේශප්‍රේමීන් ශක්තිය ලබා දෙනු ඇත.

මේ දේශප්‍රේමීන් සිකුරාදා රාත්‍රී වල සමාජ ශාලා වල කරක් ගැසීම නවතා දමා ඇතිවාට සැක නැත. තවද අවන්හල් හි සුරා පානය, ගී ගැයීම් සහ අධික වියදම් නවතිනු ඇත. යාන වාහන , උත්සම , අධික මිලැති ඇඳුම් පැළදුම් වලින් තොරවනු ඇත. ගණිකා මඩම් ද , සම්බාහන ආයතන වලටද නොයනු ඇත. ඒ සියලුම මුදල් රණ විරුවන් වෙනුවෙන් සහ ඔවුන්ගේ පවුල් වල සුබ සාධනය සඳහා වැය වනු ඇත.

මෙවැනි කැපකිරීම් වලින් පසු තවත් ඔවුන්ට කිරීමට ඉතිරිව ඇත්තේ කුමක්ද ???? ජාතික ධජය සිය profile picture එක ලෙස දමාගෙන එදිරියට ඇදෙන රණ විරුවන් දෙස නෙත් දල්වා හිදීම පමණී. ඉදිරියේ දී මෙවැන් MSN, YAHOO,GOOGLE දේශප්‍රේමීන් වැඩි වැඩියෙන් දක්නට ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් දැක උද්දාමයට පත් නොවී සිටිය හැක්කේ කා හටද????? මේ රටට දෙවි පිහිටයි.

සටහන : බ්ලොග් කතෘගේ අවසරය ගැනීමට ප්‍රායෝගිකව අපහසු බව හැඟුණු බැවින් හදිසියේම අවසරය නොමැතිව පරිවර්තනය කරන ලදී.

ඉවත් කල ප්‍රතිචාර

ෂාන් විසින් ඉවත් කරන ලද ප්‍රතිචාර පහත දක්වමි.

1)
සරත් ගුණතුංග said…

පරිගණක තාක්ෂණයේ අභිවෘද්ධියටත් සිංහල භාෂාව පරිගණකයක් තුල හැසිරවීමෙහි ලා කෙරෙන නව කටයුතු වලට බාධා නොකරනු පිණිසත් මේ සංසදය තුල තුච්ඡ දේශපාලන මතවාද, නොකටයුතු බව මගේ හැඟීමයි. දැනට මෙහි පවතින්නේ ඉතා පිරිසිදු, ඉතාම සභ්‍ය වාතාවරනයකි. දේශපාලනය මෙයට රිංගා ගත හොත් මේ සංසදය බිඳ වැටෙනු නිසැකය. එසේනම් සත්තකින්ම මම නවතින්නෙමි. සාමාජිකයෙක් හැටියට දෙශපාලන සාකච්ඡා නොකල යුතුය යනු මගේ හැඟීමයි. මට තීරනයක් ගත නොහැක. එය සංසදයටම අයිතිය. මෙපමණ කල් අපි සාකච්ඡා කලේ ඉතිහාසගත සිදුවීම් ඉතිහාසය ලෙසට මිස දේශපාලනමය ලෙස නොවේ.
November 13, 2008 1:07 PM

2)ම said…

මෙය සංසදයට අදාල දෙයක් නොව මොහුගේ පුද්ගලික බ්ලොග් අඩවියයි එබැවින් ඔහුට කැමති දෙයක් ලිවිය හැක. කාටවත් මෙය කියවන්න යැයි බලකර නොමැත. කියවීම හෝ නොකියවීම ඔබ සතු තීරනයකි.
November 13, 2008 2:43 PM

3)
@ සරත් ගුණතුංග

මේ සංසදයේ මූලික අරමුණු කරුණා කර කියවා බලන්න. එහිදී අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස ලබා දීම උදෙසා එය පිහිටුවා ඇති බව ඔබට දැන ගත හැක. ඔබ නොදන්නා වුවද දේශපාලනය ගැන ලියැවෙන මතවාදීමය කරුණු දැනටමත් බ්ලොග් අඩවි හරහා නිදහසේ ගලා යමින් පවතී. එම නිසා කරුණාකර අන් අයගේ නිදහසට බාධා කර ආතල් ගැනීමට සැරසීමෙන් වලකින ලෙස කරුණාවෙන් ඉල්ලා සිටිමි. මීට පෙරද ක්‍රිස්තායිනි ආගම අරභයා ලිවෙන බ්ලොග් අඩවියක් ඉවත් කරන ලෙසටද ඔය ආකාරයේම ඉල්ලීමක් ඉදිරි පත් විය.

“සාමාජිකයෙක් හැටියට දෙශපාලන සාකච්ඡා නොකල යුතුය යනු මගේ හැඟීමයි”

මෙය ඔබේ මතය මිස සැමගේ මතය නොවේ. තවද ඕනෑම සාමාජිකයකු දරන මදවාද හා සම්මුඛ වීමට අවශ්‍ය වාතාවරණය බ්ලොග් අවකාශය තුල පවතී. පොලිස් ස්ථාන හීනෙන් පෙනෙන නිසා අසල් වැසියන් පොලිස් සි තුලට ගාල් කිරීමට ඉක්මන් නොවන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි.

දේශපාලනයට බිය වීම වෙනමම කාරණාවක් වන අතර එය විසඳා ගැනීමට අනෙක් මත වාරණය කල යුතු යැයි හඬ නැගීම උචිත නොවේ